DISPOKINESE

EEN BEWEGINGSLEER VOOR MUSICI

De lessen dispokinese kunnen worden gevolgd door ver gevorderde amateurgitaristen, vakstudenten gitaar en professionele gitaristen. Ze zijn bedoeld voor hen die klachten hebben op posturaal en (psycho-) motorisch gebied. De lessen zijn ook uitermate geschikt voor gitaristen die aan hun houding en techniek willen werken.
Neem contact op om een afspraak te maken voor een eerste consult.

Het begrip dispokinese wordt gevormd door de woorden "dispo" en "kinese". "Dispo" is afgeleid van "dispositie". "Gedisponeerd zijn" betekent "vrij beschikken over". In dit verband over wat het tweede woord, kinese, inhoudt, namelijk beweging. Voor een musicus betekent dit: "het vrij beschikken over het vermogen om te musiceren".

De dispokinese is een bewegingsleer, ontstaan en ontwikkeld in Nederland en Duitsland. Haar unieke benadering en werkwijze levert een belangrijke bijdrage aan het oplossen en voorkomen van vele soorten problemen op het gebied van de menselijke houding en beweging. In het bijzonder heeft de dispokinese zich toegelegd op de specifieke posturale en (psycho-) motorische problemen van musici. Dat wat aanleiding geeft tot deze problemen is in de meeste gevallen niet aangeboren, maar vindt zijn oorsprong in een verkeerd aangeleerde of verkeerd gecoördineerde houding en hieruit ontstane speeltechnieken. Deze, aan de musicus "niet-eigen", geïndisponeerde vorm, maakt de kans op het ontstaan van diverse houdings- en (psycho-)motorische problemen vaak zeer groot. De dispokinese helpt de oorspronkelijke (gedisponeerde) vorm terug te vinden. Deze zal gaan functioneren als basis voor een nieuwe, vrije, vorm van musiceren.. De dispokinese is geen vorm van onderwijs waarin alleen iets nieuws wordt aangeleerd, maar veeleer een bewegingsleer waarin op individuele basis het psychofysiek evenwicht wordt hersteld en een psychomotorisch bewustzijn wordt ontwikkeld. Het oude maakt hier plaats voor het nieuwe, het oorspronkelijke.

Het musiceren is een kunstvorm die door haar complexiteit zeer hoge eisen stelt aan de uitvoerder, zowel op mentaal als op fysiek gebied. Met grote precisie en een zeer verfijnde gevoeligheid ontwikkelt een musicus zijn interpretatie van een bepaald werk. De "fijnmotoriek" wordt hierin als voornaamste bewegingsvorm gezien. Op basis van de gedisponeerde houding draagt de dispokinese bij tot de ontwikkeling van het fijn-motorisch musiceren.

In haar benadering van het probleem kijkt de dispokinese niet slechts naar een fysieke oorzaak, noch naar slechts een psychische of een emotionele, maar wordt het probleem in relatie tot de "totale mens" gezien. In de loop der jaren is gebleken dat veel problemen zoals die onder musici voorkomen een vrij specifiek karakter hebben, voortkomend uit de uitoefening van dit vak en de motivatie die daaraan ten grondslag ligt. De dispokinese heeft zich in de loop van de 20e eeuw op wetenschappelijke basis ontwikkeld tot een bewegingsleer die met recht datgene wat een musicus tot musicus maakt voorop stelt.

terug naar pagina docenten